یک جامعه‌ی معمولی و ناموس‌پرست

دانش و روشنفکری آنلاین
10 مرداد 1396
وضع قدرت و سکس در ایران
22 مهر 1396

#حمیدرضا_جلایی‌پورِ جامعه شناس در سال‌های دانشجویی در یک محفل خصوصی جامعه‌ی ایران را جمع غریب اضداد معرفی می‌کرد و از دوگانه‌های پارادوکسیکالی می‌گفت که یک جامعه سنتیِ ناموس پرست را به بی‌ناموسی‌های شاخدار و پست مدرن می‌کشاند.
اگر افکار عمومی این مملکت الان دارد با نگاشته‌هایی در مورد جزییات محافل سکس و پورن ضربدری و شش ضلعی و مثلثی با تعجبی هیستریک و اغراق شده روبرو می‌شود گویی در جایی ما خودمان را به ندیدن و نشنیدن و غفلت‌های کشنده زده‌ایم.
#هوشنگ_گلشیری در چندین سال قبل در داستان ” به خدا من فاحشه نیستم” فریاد از لاپوشانی رذیلانه‌ی غریزه‌ی اصلی و زیست دوگانه و فَشل ریاکارانه‌ی ما سرداد امّا نشنیدیم.
#محمدحسن_شهسواری چندی قبل در “شب ممکن” رودخانه‌ی کثافت و عَفَنِ هرزگی و جریان مرموز نیمفومانیای ایرانی زیر پوست زندگی متظاهرانه‌ی ما را معرفی کرد و غافل بودیم.
نمونه‌های بالا به عنوان مشتی نمونه‌ی خروار از کوه یخ سکس‌پریشی‌های ما مردم است که پیر و جوان و بی سواد و دانشمند نمی‌شناسد.
خیلی خوشحالیم و غرّه از اینکه در دام صنعت پورن نیفتاده‌ایم امّا پورن مگر چیست؟
صنعت سکس تا حد ممکن شفاف و اقتصاددار را پورن می‌گویند ولی ما از شفافیت خوشمان نمی‌آید چون حد و مرز و ساختار اذیتمان می‌کند. در هیچ زمینه‌ای قانون و مرز را دوست نداریم و نتیجه این‌که زیر قبای هنر و علم و درمان و روشنفکری با همه‌ی زور و توانمان پورن اندیش و سکس‌پریش هستیم.
حالا در این فضایی که بساط عیشمان در هر حالتی جور است گروهی از حرفه‌ای‌ها و درس خوانده‌های مملکت تشخیص داده‌اند که این جامعه مشکل جنسی دارد و لازم است در روزنامه و تلگرام و اینستاگرام به مردم آموزش بدهیم که چنین و چنان کنند.

این جامعه به آموزش سکس و آداب جنسی احتیاج ندارد بلکه به” چشمان تمام بسته”‌ای احتیاج دارد تا در گوش وحشی‌گری‌اش سیلی کوبریکی بزند.
ما به ناباکوفی نیاز داریم که بنویسد از ” لولیتا سازی” به هر بهانه‌ای و تحت هر پوششی و خدا را شکر که #اصغر_فرهادی را داریم تا از لذت‌جویی‌های ژوئیسانسی ما در قالب هنرش نیشتری به خواب خرگوشی این جامعه بزند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *